Er is een soort stille verwachting rondom samengestelde gezinnen: als je maar je best doet, dan valt het vanzelf op z’n plek.Maar wie er middenin staat, weet: een samengesteld gezin is geen puzzel met vaste randjes. Het is een levend veld. Met geschiedenis. Met loyaliteiten. Met verlangens. Met pijn. En met liefde die soms niet weet waar ze moet landen.

Niet omdat we terug willen naar wat was, maar omdat we de oorsprong van ons gezin willen eren.Ons huwelijk eindigde, maar wat ons verbindt bleef bestaan: drie kinderen, een gedeelde geschiedenis, en de keuze om elkaar in menselijkheid te blijven ontmoeten.In deze blog vertel ik hoe mijn ex-man en ik na de scheiding opnieuw onze plek vonden ten opzichte van elkaar én van de kinderen.